Tango-orkest

Een klassiek tango-orkest bestaat doorgaans uit de volgende instrumenten:

In de orquesta tipica, de traditionele bezetting, spelen:

In minder traditionele orkesten hoort men ook:

Kenmerkend is onder andere de strakke (gestrekenbas. De melodie-instrumenten (bandoneon en piano) spelen vervolgens daar vrij overheen. Op te merken valt dat drums bijna nooit voorkomen in Argentijnse tangomuziek, en zelfs als storend ervaren worden; het is net typerend dat de andere instrumenten erg ritmisch bespeeld worden.

Muziek

Bekende orkestleiders in de muziekgeschiedenis van de Argentijnse tango zijn: Miguel CalóFrancisco CanaroAngel D’AgostinoJuan D’ArienzoGustavo BeytelmannJulio De CaroCarlos Di SarliRoberto FirpoJuan ‘Pacho’ MaglioÁstor PiazzollaOsvaldo PuglieseHoracio SalgánRicardo TanturiAníbal TroiloAlfredo de AngelisJuan María Solare.

Tangomuziek is in beweging. Na Piazolla’s tango nuevo ontstond er eind 20e eeuw de Neotango. Wat dat inhoudt weet niemand echt (zoals dat met de meeste contemporaine muziekstromingen gaat), maar de meesten gaan ervan uit dat het nieuw is (dat gold ook voor Tango Nuevo toen, nu vooral gezien als de muziek van Piazzolla) uit de eind 20e en begin 21e eeuw. Enkele kenmerken zijn de invloed van house en latin, een dubbel tempo en percussie (die in de klassieke tango ontbreekt). Een paar belangrijke namen zijn: Gotan ProjectBajofondo Tango ClubNarcotangoTanghettoTango Crash en Fernando Samalea.

 

Bron: Wikipedia